Gra izometryczna cz.1 – Wstęp do pygame

Zakładam, że znasz już przynajmniej w stopniu podstawowym pythona, jeśli nie to polecam podręcznik „Zanurkuj w Pythonie„, inaczej może być Ci ciężko zrozumieć zamieszczony tu materiał. Celem kursu, jest napisanie gry izometrycznej, ale zanim zaczniemy musimy poznać podstawy. Dlatego przez pierwsze kilka lekcji, poznamy zasady tworzenia gier, czyli duszki, animacje, kolizje itd.

Python oferuje niesamowite możliwości, przy prostej, łatwej do nauczenia składni. Posiada wiele użytecznych bibliotek i frameworków. Do tworzenia gier jest co najmniej kilkanaście frameworków. Jeśli nie znasz żadnego, to nie ma problemu, poznasz szybko, przerabiając mój mały kurs.
Wszystkie przykłady będę pisał pod Pygame, z dwóch powodów. Raz, że jest najpopularniejsze, a dwa, bo tak mi jest wygodniej . Przykłady testowałem pod Linuxem i pod Windowsem, jeśli coś nie będzie działać, proszę komentarz pod tym artykułem.

Co nam będzie potrzebne

• Python 2.6 lub nowszy
• Pygame 1.9.1 (starszy też może być, ale lepiej korzystać z najnowszej wersji)
• PyOpenGL - w tej lekcji zbędny, ale będziemy później go potrzebować
• Dowolny edytor tekstu, ja polecam NetBeans 6.5. Nowsza wersja niestety nie działa poprawnie z pluginem Pythona. Jeśli ktoś zna rozwiązanie, aby to naprawić, proszę o kontakt.
• Świeżo zaparzona kawa – na rozruszanie szarych komórek

Instalacja
Instalacja nie sprawi większych trudności. Jeśli jednak będzie potrzeba, to zrobię oddzielny wpis z opisem instalacji i konfiguracji na Linuxie i Windows.

Zakładam, że masz już wszystko zainstalowane i skonfigurowane, więc bierzemy łyk kawy i zaczynamy tworzyć naszą grę.

Zaczynamy
Tworzymy plik o nazwie game.py, a w nim umieszczamy następujący kod:

import pygame                # importujemy biblioteki pygame
from pygame.locals import *  # importujemy nazwy [QUIT, KEYDOWN,K_ESCAPE] itp.
from sys import exit         # importujemy funkcje systemową exit

screen_size = (800,600)      # ustalamy rozmiar ekranu

class IsoGame(object):
    def __init__(self):
        pygame.init()       # incjalizujemy biblioteke pygame
        flag = DOUBLEBUF    # wlaczamy tryb podwojnego buforowania
        self.surface = pygame.display.set_mode(screen_size,flag)
        self.gamestate = 1  # 1 - run, 0 - exit
        self.loop()         # glowna petla gry

    def game_exit(self):
        """ funkcja przerywa dzialanie gry i wychodzi do systemu"""
        exit()

    def loop(self):
        """ glowna petla gry """
        while self.gamestate==1:
           for event in pygame.event.get():
               if event.type==QUIT or (event.type==KEYDOWN and event.key==K_ESCAPE):
                   self.gamestate=0
        self.game_exit()

if __name__ == '__main__':
   IsoGame()

Szczegółowo, zostało wszystko wyjaśnione w komentarzach. Ja tylko wyjaśnię ogólną budowę.

Utworzyliśmy klasę bazową naszej gry o nazwie IsoGame. W niej mamy 3 metody:
def __init__() – inicjuje bibliotekę i tworzy okno gry
def game_exit() – funkcja przerywa działanie programu
def loop() – główna pętla gry, tutaj będzie się działa cała akcja, na razie mamy tam tylko kod odpowiedzialny za obsługę zdarzeń (przycisku zamykającego okno i obsługę klawisza [ESC]
Linia 11 tworzy powierzchnie, na której będziemy umieszczać wszystkie elementy gry.

Po uruchomieniu programu poleceniem „python game.py”, ukaże nam się puste okno o wielkości 800x600px

Gdy już nacieszymy oko, naszym nowo powstałym okienkiem, bierzemy kolejny łyk kawy i zamykamy program, wciskając [ESC].

Wyświetlanie obrazka
Pustym okienkiem, nikt się długo nie będzie cieszył, warto coś w nim wyświetlić. Umieszczamy w tym samym katalogu, co nasz skrypt, obrazek w formacie PNG, na przykład ten…

Format PNG nie jest wybrany przypadkowo, dzięki temu, że posiadał tzw. kanał alfa, obrazek będzie bez tła.
Aby załadować obrazek do pamięci użyjemy, wbudowanej funkcji pygame:

obrazek = pygame.image.load('tree.png')

teraz umieszczamy go na utworzonej wcześniej powierzchni

self.surface.blit(obrazek, (x,y))

gdzie x – to pozycja w poziomie, y – pozycja w pionie na ekranie
i na koniec musimy wrzucić naszą powierzchnię (surface) z pamięci na ekran

pygame.display.flip()

W całości więc, będzie to wyglądać tak:

import pygame                # importujemy biblioteki pygame
from pygame.locals import *  # importujemy nazwy [QUIT, KEYDOWN,K_ESCAPE] itp.
from sys import exit         # importujemy funkcje systemową exit

screen_size = (800,600)      # ustalamy rozmiar ekranu

class IsoGame(object):
    def __init__(self):
        pygame.init()       # incjalizujemy biblioteke pygame
        flag = DOUBLEBUF    # wlaczamy tryb podwojnego buforowania

        # tworzymy bufor na  grafikę
        self.surface = pygame.display.set_mode(screen_size,flag)

        # zmienna stanu gry
        self.gamestate = 1  # 1 - run, 0 - exit

        obrazek = pygame.image.load('tree.png') # ładujemy obrazek do pamieci
        self.surface.blit(obrazek, (10,20))     # umieszczamy go w buforze (surface)
        self.loop()                             # glowna petla gry

    def game_exit(self):
        """ funkcja przerywa dzialanie gry i wychodzi do systemu"""
        exit()

    def loop(self):
        """ glowna petla gry """
        while self.gamestate==1:
           for event in pygame.event.get():
               if event.type==QUIT or (event.type==KEYDOWN and event.key==K_ESCAPE):
                   self.gamestate=0
           pygame.display.flip()   # przenosimy bufor na ekran
        self.game_exit()

if __name__ == '__main__':
   IsoGame()

I możemy cieszyć się efektem końcowym.

Pobierz kod i grafikę z dzisiejszej lekcji isogame_tut1

To tyle na dziś, kawa wypita, jeśli nie to wystygła . A następnym razem, opowiemy sobie o sprite’ach, czyli popularnych duszkach.